21 Mayıs 2009 Perşembe

Lake of Tears- A Crimson Cosmos(1997)


İsveç'ten çıkan gruplara bayılıyorum gerçekten kendine özgü soundları olan kaliteli toplulukları var aslında bu tüm İskandinav'ya için geçerli.(Tabi başlayan her yeni akımın ardından gelen klonları kastedmiyorum kendine özgü bir sound yakalayanlar demek istediğim). Lake Tears zamanında doom akımı içinde kendine özgü yer edebilmiş gruplardan ve özellikle ilk iki albümünde doomun etkisini müzikte rahatlıkla duyabilirken sonralarda bu etki yerini müzikten çok sözlerde göstermeye başlamıştı. Üçüncü albümleri A Crimson Cosmos bu açıdan sanırım grubun dönüm noktası çünkü ilk iki albümün müziğindeki ham doom soundu bu albümle birlikte daha melodik ve progesive bir sounda yöneliyor. Lake of Tears şarkılarında fantastik hikayelerin ve karakterlerin önemli bir yeri vardır örn. rastlin and the rose ve lady rosenred bu albümdeki en güzel iki örneğidir. Bunun dışında albümden hafif psychedelic bir tat almakta mümkün özellikle cosmic weed ve bad trip anısı olduğuna inandığım boggie bubble bunun güçlü kanıtları. Bana sorarsanız bütün olarak bakıldığında Lake of Tears'ın en iyi albümü A Crimson Cosmos'tur. Herkesin kendi kişisel tercihi ayrı tabi ki.

0 yorum: